Pracuj tak jak powinieneś prowadzić samochód

Wyobraź sobie piszącego SMSa kierowcę jadącego czternastą godziną pod rząd ruchliwą ulicą. To metafora stylu pracy wielkiej liczby ludzi. Metafora dobra, styl pracy zły.

Od razu się przyznam, że to nie ja wymyśliłem to porównanie. Zaczerpnąłem je od Paula Jarvisa (freelancera, pisarza, designera, propagatora tworzenia małych, najlepiej jednoosobowych firm). Porównanie jest bardzo wymowne, więc się nim z tobą podzielę.

Spróbuj spojrzeć na swoją pracę (czy to etatową, czy własną działalność) przez pryzmat prowadzenia samochodu. Gdy jesteś kierowcą, to pewnych rzeczy niewolno ci robić, pewne rzeczy zrobić powinieneś, a są i takie, których zabrania ci prawo. Zacznijmy od tych ostatnich.

Albo pracujesz, albo piszesz

Nie wolno prowadzić i pisać SMSów. Wrzućmy tu do jednego wora wszystkie wiadomości tekstowe. Nie wolno też rozmawiać przez telefon (no ok, na głośnomówiącym można, ale to mi psuje metaforę). Dlaczego nie wolno? Bo to cholernie rozprasza. Dokładnie tak samo jest z pracą.

Nie pisz smsów, nie pisz na messengerze, nie pisz mejli. Nie odbieraj telefonu i sam nie dzwoń. Wyłącz powiadomienia, dzwonek, odwróć telefon ekranem do dołu. Skupi się i prowadź, znaczy ten, no – pracuj.

Oczywiście czasami napisać coś czy zadzwonić trzeba, ale wtedy tak jak samochodem – zjedź na pobocze. Najlepiej zaplanować sobie postój na stacji i przy kawie napisać to wszystko co napisać trzeba. Odbierz mejle, odpowiedz, wpisz do kalendarza, wykonaj telefony. Ale to właśnie w przerwie od jazdy, podczas kawy.

Rób postoje

Nie można (a w każdym razie nie powinno się) jechać kilka, czy kilkanaście godzin non stop. Trzeba zrobić przerwę. Niektóre samochody mają nawet taką funkcję, że zaczyna migać ikonka kubka kawy, gdy jedziesz za długo bez zrobienia przerwy.

To bardzo ważne żeby umieć nacisnąć na hamulec. Przerwy trzeba robić profilaktycznie. Jeśli tracisz przy pracy poczucie czasu, albo generalnie masz problem z oderwaniem się, to ustaw sobie alarm. Lepiej zrobić sobie 20-30 minut przerwy i usiąść z odświeżonym umysłem. Czas na odpoczynek nie jest stratą.

👍🏼 Przeczytaj mój tekst: Przekroczysz i zginiesz, czyli czym jest deadline

Innym momentem kiedy trzeba nacisnąć na hamulec i zjechać na postój, to taki, który można porównać do nieprzyjemnej sytuacji na drodze. Rozumiesz, ktoś ci wyskoczył przed maskę, ktoś (albo ty) wymusił pierwszeństwo, albo po prostu stoisz i stoisz w korku, a akurat ci się śpieszysz.

Zalewa cię adrenalina, może panika, złość, frustracja. Przestajesz działać racjonalnie i stajesz się bardzo nieostrożny, momentami wręcz otępiały. Tak też jest z pracą. Bywa, że tematy nawarstwiają się jak szalone. Coś się po drodze wywala, problem goni problem, a my w panice próbujemy bezsensownie poskładać to do kupy. Tak więc – hamulec, zatrzymaj się, złap oddech.

Rozglądaj się

Ważne jest, żeby dostrzegać to co się dzieje dookoła nas. Nie mam tu na myśli drobiazgów, które nas rozpraszają. Chodzi o takie hmmm… biznesowe rozglądanie się. Co się dzieje w branży? Kto z kim i dlaczego? Przywołują samochodową analogię: czy może jest gdzieś objazd? Może jest lepsza trasa? Może wjeżdżam w ślepą uliczkę?

Czy jadąc, czy prowadząc biznes, nie możemy być ślepi. Oczywiście nie należy też bezmyślnie wjeżdżać w pierwszą lepszą uliczkę, tylko dlatego, że wydaje się fajna, albo bo wszyscy tam wjeżdżają.

Cały czas pojawiają się nowe opcje, nowe możliwości. To znaczy same z siebie się nie pojawiają. Jest to wynik wielu naszych (podkreślam naszych) decyzji i ruchów.

👍🏼 Przeczytaj mój tekst: Dlaczego innym się udaje

Trzeba być uważnym. Trzeba wiedzieć, czy nie brakuje nam paliwa, czy wszystkie papiery są załatwione, czy nie jedziemy pod prąd, itp.

Niby banał

To wszystko niby trochę banalne, ale często właśnie na takich banalnych rzeczach się wywalamy. Metafory mają to do siebie, że w jednym wymownym obrazie potrafią zawrzeć wiele słów. Tak lepiej zakorzenią się w świadomości i jest to kolejny kamyczek do tego, żeby lepiej się nam pracowało.

Obserwuj

ZUCH

Szef i projektant at BUKEBUK – Self-publishing

Maciej Mazurek – prywatnie mąż Karoliny oraz tata Szymona, Hani i Adasia. Zawodowo od zawsze związany z projektowaniem graficznym i mediami społecznościowymi. Właściciel i projektant w BUKEBUK (gdzie wspiera autorów książek), wykładowca w Collegium Da Vinci, współorganizator Influencers LIVE Wrocław i Influencers LIVE Awards ekspert Polskiej Komisji Akredytacyjnej, członek Rady Doradczej Rodziców instytutu badawczego NASK. Uwielbia kawę, fantastykę, sztukę, filozofię, media społecznościowe i granie na konsoli po nocach. Bloguje od stycznia 2009 roku.

Obserwuj