Oj tak, tak, stare dobre czasy gdy pod koniec miesiąca dojeżdżało się do pracy rowerem, bo z wypłaty nie starczało na paliwo. True story. Wiecie, mi wcale nie chodzi o to, że pracownikowi się wszystko należy i że każdy powinien zarabiać przynajmniej 10 tysiaków na rękę. Wcale nie mam postawy roszczeniowej. Zawsze potrafiłem uszanować fakt, że to jest czyjś biznes. Że to właśnie szef to wymyślił i zrealizował i że to on będzie spijał śmietankę. To jest oczywiste. Dziś sam mam firmę – co prawda jestem jedynym pracownikiem. Ale widzę ile mnie to wszystko pracy kosztuje. Widzę też jak ważna była decyzja o skoku na głęboką wodę. Ja to wszystko wiem i rozumiem.
Mi chodzi tylko o jedno – o styl. Bo w sytuacjach podbramkowych właśnie tego najczęściej brakuje.
Z głośniczka
Jakież to fajne! Połączenie symfonii, galicyjskich klezmerów (?) i elektroniki z tłustym basem 🙂
Dzięki Łukasz za polecenie.
Zuch
Fajne? Daj lajka i zostaw komentarz
- „Zgrana Paczka” – gra na warsztaty - 20/04/2026
- Scrabble – ta klasyka się nie starzeje - 30/03/2026
- AI w szkole niszczy samodzielne myślenie uczniów - 02/03/2026
Przez ten komiks wyleciałem z dawnej firmy. 🙂 Stare dobre czasy 😀
mam tylko nadzieję, że następna praca była lepsza 🙂
Wszystko co „swoje” jest lepsze 😉